Matko o Twarzy jak polska ziemia czarnej, Matko o Twarzy jak polska ziemia znaczonej bliznami, do Serca swego jak Syna nas przygarnij…

I stało się. Po 12 dniach wędrówki mogliśmy doświadczyć radości spotkania z Matką. Na szlaku 36. Pieszej Pielgrzymki Zamojsko – Lubaczowskiej na Jasną Górę pokonaliśmy ponad 300 km. Dzisiaj spełniło się nasze pragnienie. Osiągnęliśmy wspólny cel, stąd zgodnie możemy stwierdzić, że dzisiejszy dzień jest inny niż wszystkie.

Poniedziałek to ostatni pełny dzień pielgrzymowania. Wszystkim pątnikom towarzyszyła myśl, że już blisko Jasna Góra. Słoneczny poranek zaprowadził nas na pierwszy postój w Apolonce. Słoneczne promienie towarzyszyły nam przez cały dzień. Tradycyjnie w Janowie uczestniczyliśmy w ostatniej pielgrzymkowej Eucharystii.

Przed nami kolejny dzień wędrówki. Każda z grup wyruszyła z miejsc noclegowych by połączyć się na szlaku z innymi pielgrzymami. Przed kilkoma laty, ktoś z pielgrzymów zauważył, że tego dnia powoli wychodzimy na „ostatnią prostą", bo przed nami pojawiły się pierwsze drogowskazy z napisem Częstochowa i tablice z liczbą kilometrów, które dzielą nas od Jasnej Góry. Służby porządkowe dokładnie je zaklejają i zasłaniają, jakby obawiały się, że znajdą się tacy pielgrzymi, którzy zechcą wrócić do domu.

I znów musieliśmy wstać wcześnie. Dla grup które nocowały w Piaskach dzień rozpoczął się wymarszem przed godz. 6.00.

Dzień przywitał nas chłodno i strugami deszczu, które padały z nieba od wczesnych godzin rannych.

Dziewiąty dzień wędrówki rozpoczął się bardzo wcześnie, bo przed 5. Trzeba było dojść na Mszę Św. Sprawowaliśmy Ją o 6.00 w kościele parafialnym pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Chmielniku. Przewodniczył jej ks. Franciszek Siarek, miejscowy proboszcz.

Kolejny dzień wędrówki rozpoczęliśmy wcześnie, bo już o godz. 6. 00 w kościele pw. Ducha Świętego, diecezjalnym sanktuarium św. Jana Pawła II, zgromadziliśmy się na Mszy św. Przewodniczył Jej kustosz miejsca ks. Kanonik Szczepan Janas.

Dzień rozpoczęliśmy w promieniach słońca. Dla nas nic nowego, w końcu od drugiego sierpnia towarzyszy nam płynące z nieba ciepło. Jesteśmy przyzwyczajeni. Stąd mamy odwagę pielgrzymować dalej. Dzień dzisiejszy to ważny moment na pielgrzymim szlaku, bowiem za nami połowa drogi wiodącej ku Jasnej Górze. Dziś też – zgodnie z tradycją odwiedzą nas nasi najbliżsi, ci którzy zostali w domach a których intencje niesiemy w sercu i omadlamy na pątniczym szlaku.

Szósty dzień wędrówki ku Jasnej Górze. Z nieba leje się żar. To nic. Pogoda nie odstrasza pielgrzymów.
Dzień rozpoczęlismy wspólnie Mszą świętą w kościele św. Maksymiliana Marii Kolbe w Jadachach. Tradycją naszej pielgrzymki jest to, że zwykle w tym miejscu miały miejsc Msze święte ślubne. Tym razem było inaczej. Naszą uwagę zwróciliśmy ku sakramentowi święceń.