Dzisiaj mieliśmy do pokonania niezbyt długi odcinek do Staszowa. Częstochowa coraz bliżej. Matka coraz bliżej. Poszczególne grupy naszej Pielgrzymki sprawowały dziś msze św. w swoich miejscach noclegowych. Długołęka, Osiek, Pliskowola i Suchowola – stąd dziś pielgrzymi zanosili codzienne modlitwy i karmili się przy Stole Eucharystycznym. Prosili też o liczne łaski i Boże błogosławieństwo dla mieszkańców tych miejscowości, którzy otworzyli przed nami swoje domy i serca.

Choć zdawać by się mogło, że 35. Piesza Pielgrzymka Zamojsko – Lubaczowska na Jasną Górę, zaczęła się dopiero wczoraj, a to już 6 pełnych dni pielgrzymujemy do domu naszej Mamy na Jasnej Górze.Standardem jest wczesne wstawanie, ale nikt nie narzeka. Niektórzy żartują, że pielgrzymka to 13 niedziel pod rząd. Dlaczego? Najpierw msza św., potem długi, długi spacer i proszony obiad. Coś w tym musi być. Wczoraj był trudny dzień dla wszystkich grup. Za nami najdłuższy, chyba, w kilometry dzień pielgrzymkowy. Dwie grupy, które w niedzielę najdłużej były w drodze, dziś mogły sobie dłużej pospać.

Słowa piosenki Mietka Szcześniaka oddają klimat dzisiejszego dnia, który dla wszystkich grup zaczął się bardzo wcześnie. Grupy wyruszyły z miejsc noclegu, gdy pierwsze promienie słońca nieśmiało przedzierały się przez zaspane jeszcze chmury. Towarzyszył im nie tylko śpiew Godzinek, ale i radosne trele ptaków budzących się o wschodzie słońca. Dziś poligon, przez niektórych pielgrzymów uważany za najtrudniejszy etap na pielgrzymce, jednak ks. Krzysztof mówił, że to tylko legenda.

Dziś kolejny dzień pielgrzymowania. Wypoczęci, może nie zawsze wyspani, dzięki życzliwości i ogromnemu sercu mieszkańców Gozdu, Harasiuk i Huty Krzeszowskiej, rozpoczęliśmy go mszą św., którą poszczególne grupy sprawowały w miejscu swoich noclegów. Grupa św. Tomasza i św. Wojciecha zebrały się o godz.7:00 na mszy św. w kościele w Hucie Krzeszowskiej. W homilii wygłoszonej przez ojca duchownego naszej pielgrzymki ks. Krzysztofa Szynala usłyszeliśmy bardzo ważne słowa o grzechu, który pali i niszczy, a my przecież mamy palić się miłością. Prosiliśmy więc Boga, by grzech nas nie dotykał, by nasze serca rozpalała tylko miłość.

Zaczął się kolejny dzień naszego wędrowania - dla jednych to trzeci już dzień, a dla grupy z Biłgoraja dopiero pierwszy. W tym roku idziemy po hasłem: „Idźcie i głoście". Odgłos dzwonów rozlegający się ze wszystkich kościołów Biłgoraja oznajmił jego mieszkańcom, że oto pielgrzymi 35. Pieszej Pielgrzymki Zamojsko – Lubaczowskiej na Jasną Górę wyruszają na kolejny etap. Każda pielgrzymka ta nasza także, to droga do konkretnego celu, to trud podejmowany wspólnie przez barci i siostry, by dojść tam, gdzie tyle innych szlaków znajduje swój kres i upragnioną przystań. To doświadczenie niezwykłej wspólnoty, a czasami i samotności, składane w darze u stóp oczekującej nas Jasnogórskiej Matki.

Uśmiechnięci i rozśpiewani, już drugi dzień jesteśmy na szlaku 35. Pieszej Pielgrzymki Zamojsko – Lubaczowskiej na Jasną Górę. Wyszliśmy z Zamościa, Tomaszowa i Lubaczowa, by rozpocząć wędrówkę na Jasną Górę, gdzie w miesiącu sierpniu tyle innych dróg znajduje swój kres i upragnioną przystań. Czwartek był drugim dniem naszego pielgrzymowania. Uśmiechnięci i rozśpiewani, niesiemy do Matki swoje intencje. Dziękujemy za otrzymane łaski i prosimy o zdrowie dla siebie i swoich najbliższych. Na porannej mszy św. zgromadziliśmy się w kościele pw. św. Izydora w Topólczy by słuchać Słowa Bożego i słów ojca duchownego ks. Krzysztofa Szynala.

Nareszcie!!! Zaczynamy wspólne wędrowanie, wspólne przebywanie, wspólne rekolekcje w drodze. To jest ten szczególny, wyjątkowy czas, do którego odmierzaliśmy dni i godziny. I w końcu jest 2 sierpnia 2017 r. i wyrusza 35. Piesza Pielgrzymka Zamojsko – Lubaczowska na Jasną Górę. Co kryje się w naszych sercach, wiemy my sami, Jezus i Maryja. Radość, entuzjazm i nadzieja, na pewno. Może czasami lęk i obawy. Jak co roku rozpoczęliśmy ją w zamojskiej Katedrze mszą św. o godz. 9:00 pod przewodnictwem Pasterza naszej diecezji ks. bp. Mariana Rojka, który nawiązując do dzisiejszej Ewangelii powiedział do pielgrzymów:

Kolejny, dziewiąty już dzień naszych rekolekcji w drodze rozpoczęliśmy wspólną Eucharystią o godz. 6:00 w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Chmielniku. To szczególny dzień – święto św. Wawrzyńca, diakona i męczennika, który swoje życie oddał za wiarę. Pamiętaliśmy dziś o diakonach, szczególnie o naszym diakonie Tomaszu, który ma tak wyjątkowego patrona i opiekuna w niebie. Zimno i mokro - tak było dziś na naszym pielgrzymkowym szlaku. Deszcz, który już wczoraj zaczął padać, dziś był naszym nieodłącznym i wiernym towarzyszem wędrówki.