Choć zdawać by się mogło, że 33. Piesza Pielgrzymka Zamojsko – Lubaczowska na Jasną Górę, zaczęła się dopiero wczoraj, a to już 5 pełnych dni pielgrzymujemy do domu naszej Mamy na Jasnej Górze. A każdy kolejny dzień naszego pielgrzymowania można nazwać krótko – upał, dlatego chciało by się zaśpiewać „Ześlij deszcz, ześlij deszcz..." Może ktoś z pielgrzymów ma bardzo dobre układy z Bogiem dotyczące pogody. Szczególnie, jeśli chodzi o deszcz. My takich układów nie mamy.

Pielgrzymka to droga na Jasną Górę, to szczególne rekolekcje w drodze. Ale pielgrzymka to przede wszystkim ludzie, siostry i bracia. Chcemy przedstawić kilka pielgrzymkowych portretów, ale z góry informujemy, że do ich stworzenia nie posłużył nam obraz żadnej siostry i żadnego brata. A jeśli już, to obraz jak najbardziej pozytywny. Spójrzcie na nie z przymrużeniem oka, mając w zanadrzu dużą dawkę dystansu i uśmiechu.

Piąty dzień naszego pielgrzymowania dla grupy bł. ks. Jerzego z Bigoraja, a siódmy dla pozostałych, zaczął się bardzo wcześnie. Grupy wyruszyły z miejsc noclegu, gdy pierwsze promienie słońca leniwie przedzierały się przez zaspane jeszcze chmury. Towarzyszył im radosny śpiew ptaków budzących się o wschodzie słońca. Dziś poligon, przez niektórych pielgrzymów uważany za najtrudniejszy etap na pielgrzymce.

Zapytaliśmy dziś kilka osób, co znaczy dla nich słowo „pielgrzymka". Jakie jest ich pierwsze skojarzenie z tym słowem? Otrzymaliśmy m.in. takie odpowiedzi: pielgrzymka to droga, to trud, to zmiana, bo to nie jest zwykła podróż, tylko wędrówka, która ma w nas coś zmienić. Były też takie odpowiedzi: pielgrzymka to wspólna droga, łąka, na której można odpocząć spoglądając w błękitne niebo, to wspólne śniadania, uśmiech brata czy siostry, radość, nowe przyjaźnie, przekraczanie swoich możliwości, pewnych granic, zbliżanie się do Boga.

Dziś kolejny dzień pielgrzymowania. Wypoczęci, może nie zawsze wyspani, dzięki życzliwości i ogromnemu sercu mieszkańców Gozdu, Harasiuk i Huty Krzeszowskiej, rozpoczęliśmy go mszą św., którą poszczególne grupy sprawowały w miejscu swoich noclegów. Grupa św. Tomasza i św. Wojciecha zebrały się o godz. 7:00 na mszy św. w kościele w Hucie Krzeszowskiej.

Nasze modlitwy powinny zawierać prośbę, by Jezus zechciał pobłogosławić nasz trud ziemskiego pielgrzymowania. Prośbę byśmy nigdy nie ustali w drodze do Niego. By zło nie zwiodło nas z tej wąskiej i stromej - ale pewnej drogi wiodącej do Miłosiernego Ojca.Byśmy nie pobłądzili w tej drodze Jezus pomaga nam swymi błogosławieństwami.
„Błogosławieni, którzy się smucą" — tak wielu jest dziś zasmuconych, tylko czy ich smutek jest smutkiem ewangelicznym? Smutek ewangeliczny to wyraz zatroskania o innych o siebie samego, który rodzi się z bogactwa i głębi relacji z Bogiem i z drugą osobą.

Zaczął się kolejny dzień naszego wędrowania - dla jednych to trzeci już dzień, a dla grupy z Biłgoraja dopiero pierwszy. W tym roku idziemy po hasłem: „Błogosławieni czystego serca". Odgłos dzwonów rozlegający się ze wszystkich kościołów Biłgoraja oznajmił jego mieszkańcom, że oto pielgrzymi 33. Pieszej Pielgrzymki Zamojsko – Lubaczowskiej wyruszają na kolejny etap.

Poniedziałek to drugi dzień pielgrzymowania. Uśmiechnięci i rozśpiewani pielgrzymi niosą do Matki swoje intencje. Proszą o zdrowie dla siebie i swoich najbliższych, dziękują za otrzymane łaski. Na porannej mszy św. zgromadziliśmy się w kościele pw. św. Izydora w Topólczy by słuchać Słowa Bożego i słowa ojca duchownego ks. Krzysztofa Szynala o Bożych interwencjach w życiu pielgrzymów.

Jezus bez wiary nie dokona żadnego cudu, a jak już wejdzie w Twoje życie, to nie z byle czym. On jest wielki i wielkimi rzeczami nas obdarza. Musimy uwierzyć, nie zadając pytań, tak jak Maryja w scenie zwiastowania i wypowiedzieć tylko jedno zdanie - niech mi się stanie według Twego słowa - mówił do pielgrzymów ks. Krzysztof.